گزارش یازدهمین جشنواره بین المللی پویانمایی تهران

جشنواره شامل بخش‌های زیادی از جمله مسابقه بین الملل، مسابقه ایران، مسابقه دانشجویی، جشنواره جشنواره‌ها، فضا و انیمیشن، بخش یونان، وورک شاپ‌ها، جلسات نقد، سخنرانی‌ها و انیمیشن های بلند بود.
اما در میان این بخش‌ها، مواردی که بیشترین توجه مخاطبان را به خود جلب کرد بخش هایی، مانند مسابقه بین الملل، مسابقه ایران و سخنرانی دودوک د ویت بود. در هر بخش نیز کارهایی بودند که به خوبی می‌درخشیدند و توجه مخاطبان را جلب می کردند.
در بخش مسابقه ایران کارهایی همچون: سیم ششم، OBC، گرگم وگله میبرم، شب ترسناک لومو، هزار افسان (زال و سیمرغ)، Quiz Cup، حبسی و آلفابت تا حد زیادی مخاطبان را جذب خود کردند.

در بخش بین الملل نیز کارخانه، این کیک شگفت انگیز، مختصر و مفید، OO ، جیک جیک، کافی، بی جان، ماری و هفت کوتوله، داستان پتو، آخر هفته‌ها، شکاف، سگ پاکوتاه، کوارتت شیپورها، کال، خورده شده، توپ‌های بزرگ، هویت، خرطوم‌دراز، شیر، نظریه غروب، کرگدن چهل تیکه و آخر فصل اکثر مخاطبان خود را با رضایت از سالن بیرون فرستادند.
در روز آخر آقای دودوک د ویت انیماتور و کارگردان انیمیشن‌هایی چون راهب و ماهی ، پدر و دختر و لاکپشت قرمز که در مرحله ساخت است در سالن شهید بهنام محمودی از ساعت ۹ صبح تا حدود ساعت ۱۱ و ۴۰ دقیقه سخنرانی کردند و به پرسش های افراد داخل سالن جواب دادند. آقای دودوک صحبت‌های خود را با توصیه‌های بسیار ساده اما کاربردی و کلیدی آغاز کردند که در ادامه به گزارش این توصیه‌ها می‌پردازیم.

او در ارتباط با تجهیزات استودیو می گوید: « استفاده از ابزار مناسب برای کار خود، راحتی فضا و مکانی که در آن در حال کار کردن هستید، استفاده از میزهای محکم و بدون لقی، راندمان کار را در دراز مدت بالا می‌برد. پس، از صندلی های خوب و راحت و بدون سر و صدا استفاده کنید.‌کامپیوترها را پشت به پنجره نگذارید، چون باعث می‌شود به چشم آسیب برسانند و نور سفید در فضای خود راکم کنید تا بهتر بتوانید تمرکز کنید.» 
او در ادامه در ارتباط با کسب مهارت های لازم بیان می کند: «امکان مهارت طراحی و خلق حرکت را به دست آورید. مهارت در قصه‌گویی برای روایت درست را کسب کنید و ترکیب‌بندی درست برای کارهای خود بوجود آورید. درک خود را از موضوعات مختلف بالا برده، کار با موسیقی و صدا را یاد بگیرید و مهارت تشخیص خوب از بد را کسب کنید. حرفه ای بودن به معنای به دنبال ایده آل بودن است و لازمه آن این است که ذهن را آزاد بگذاریم و باز فکر کنیم.»

ایشان درباره الهامات ذهنی و خلاقیت در کار می گویند: «شاید برای شما هم پیش آمده باشد که در حال فکر کردن بر روی یک موضوع خاص هستید، اما به طور عجیبی یک ایده خوب دیگر به ذهن شما می‌رسد. به این ایده ها «سرندیپیتی» گویند. سرندیپیتی فوق العاده است و بدون آن نمی شود خلاق بود. این ایده‌ها، احتیاج به ذهن باز و حواس جمع دارد و باید با طمأنینه و دقت درباره آن‌ها تصمیم‌گیری کرد، تا همه موارد را بررسی کنیم. به بدن و پیغام‌های ذهن توجه کنید، به خودتان گوش دهید حتی بعد از تایید ذهن خود. شهود برای خلاق ماندن بسیار مفید و لازم است. خلاقیت از راه تفکر، تحقیق، طراحی، الهام، موسیقی و غیره به دست می آید.»
ایشان در ادامه برای غلبه بر بن بست های ذهنی پیشنهاد می‌کنند: «اگر چیزی به بن‌بست خورد آن را رها کرده و برای مدتی، ساعتی، روزی و یا حتی سالی آن را کنار بگذارید و بعد به سراغش بروید. وقتی بعد از مدت‌ها به سراغش می روید متوجه می شوید که آن موضوع تقریبا حل شده است. باید ناخودآگاه خود را به لایه خودآگاه بیاورید و سعی کنید به آن دسترسی داشته باشید. برای خلاقیت نیاز به الهام گرفتن است.»
او در پاسخ به این پرسش که چگونه می توان الهام گرفت؟ جواب دادند: «آیا میپرسید چگونه میتوان الهام گرفت؟ جواب شما این است، حرکت در طبیعت و قدم زدن و رفتن به مکان های ویژه مانند موزه و مکان‌های تاریخی و کنسرت‌های موسیقی، اجراهای اکسپریمنتال، بازارها، زندگی، کسب تجربه و خیلی از فیلم‌ها مخصوصاً لایواکشن ها و اکسپریمنتال‌ها می‌توانند برای ما الهام بخش باشند.»
«یک هنرمند برای خلاق بودن نیاز به کنجکاوی دارد و باید جستجوگر باشد، خلاقیت و کنجکاوی از هم جدا ناپذیرند. باید آرشیو تصویری خود را کامل کنید و هر چه را که فکر می‌کنید روزی به کار می‌آید را به صورت یک تصویر ذخیره کنید. ملاقات و رابطه با آدم‌های خلاق می تواند خلاقیت ما را افزایش دهد، حتی اگر ما در شهر یا روستای دورافتاده‌ای هستیم که انسان‌های خلاق در آن وجود ندارند باید باز هم خود را به گونه‌ای و از هر طریقی مثل فضای مجازی با افراد خلاق در ارتباط قرار دهیم.»

دودوک در ارتباط با داستان‌پردازی می افزاید: «روایت قصه‌گویی در فیلم کوتاه بسیار مهم است، پایان داستان باید قوی باشد، پایان قوی می‌تواند ابتدا و میانه فیلم را پوشش دهد. پایان خوب با حس خوب کامل بودن همراه است. ما نباید در ابتدای فیلم اطلاعات زیادی به مخاطب بدهیم، نباید مخاطب را با اطلاعاتی مثل رنگ و طراحی فضاهای شلوغ بمباران کنیم. فقط کافیست، موضوع جذاب باشد. هر چیزی که برای ما خیلی واضح است، امکان دارد برای دیگران واضح نباشد. باید توجه کرد که مخاطب حرف ما را کامل بفهمد. ما فیلم را برای دیگران می‌سازیم نه برای خودمان که بگوییم برای ما واضح است، باید دیگران متوجه حرف ما بشوند.»
ایشان در ادامه به ضرورت استفاده از بازخورد اشاره می کند: «بازخورد گرفتن از دیگران برای کار بسیار مهم و ضروری است. مخصوصا کودکان می‌توانند نظرات خوبی را به ما بدهند. اما باید این بازخورد گرفتن در زمان مناسب انجام شود ولی اگر فیلم ما لایه‌هایی عمیق دارد، نباید خیلی به دیگران و نکات آنها اهمیت داد و باید به خود توجه کرد.»

و در پایان درباره اصالت در کار می گویند: «برای اصالت در اثر فقط کافیست یک سوال از خود پرسید، دلم می خواهد در فیلم بعدی چه بگویم؟ این سوال می تواند راه و مسیر را مشخص کند.»

نویسنده: سجاد پهلوانی